Scribbles of the mind

In silence I find peace.

Or so I thought.

In reverie I find solace.

Alone, I am lost.

Forever.

I have been thinking for the past
days, for what life can offer ahead of me.  There are so many things
happened. Some happened abruptly and unintentionally. There are things
that I have to leave behind and face a new beginning. There are times
that I would look back when I was under my parents care. Not minding
anything, carefree. When problems hit me, I would just stay home, be
close to my mom’s side, and I would feel comforted. Now, things has
changed. Mom is too far away to console me. You have to be strong and
firm that you have to do it on your own, otherwise you’ll fail. You
have to decide on your own. trying to weigh things, asking yourself how
and why did it happened. Yes, they say that shortcomings are essential
to ones life, for us to learn and grow along the way. These essentials
are a bit difficult to play, you have to even think twice to make sure
winning is on your side. Sometimes we need to get hurt in order to
feel. We need to fail for us to learn how to succeed. But giving up is
definitely not an option.  How can you achieve your goals when you have
stopped trying? As long as one can still breathe, it means life doesn’t
end there. As for me, I really don’t know what is there for me
tomorrow, or the next day. All I have to do is to live each day at a
time. Be thankful for everything I have, and be thankful to people I
love, for tomorrow might not come.

Tinahud nga Manny Pacquiao,

Kumusta ka na bai ug ang imong pamilya? Dako nakong panghinaut nga naa unta ka kanunay sa maayong panglawas kay daghan kayo ming mga pinoy nga nagtan-aw kanimo isip among idolo. Hinaut sad unta nga mabasa nimo ni nga wala dungagi ug kuhai sa nagpabasa kanimo. Congaratulations diay tuod bai sa imong paggradwar sa high school. Nasayod ko nga di na unta ni nimo kinahanglanon pa, pero saludo na sad ko nimo kay imong gipakita kung unsa ka mahinungdanon ang pag-uswag sa edukasyon sa usa ka tawo.
Bai, hapit na ang imong away sa boxing, ug isip usa ka tunay nga pinoy, dako nakong panghinaut nga modaug na sad ka para makahatag ug dungog sa atong yutang natawhan, ug makahatag na usab kanamo ug maayong inspirasyon. Kung makalugar ko
Ako nisulat dili tungod sa imong away sa boxing(kay nasayod ko kabalo ka sa imong gihimo), kung dili tungod sa imong planong sudlan nga laing klase nga away…… Ang PULITIKA.
Kung mahimo lang bai, ayaw na ug sulod pa ana para dili nimo mahugawan pa ang imong pangalan, ug para dili sad mausab ang pagtan-aw kadaghanan kanamo nga gihimo kang inspirasyon sa among nagkalain-laing bokasyon. Imong gipakita nga ang tawo kung naa lay kakugi, determinasyon, inubanan sa plano ug panglantaw sa kaugmaon, ang tawo naa gyud diay kapaingnan. Diha  ko mas saludo nimo bai.
Nasayod ko kung unsa kapait ang imong naagian. Sa akong pag-eskwela, kasuway sad ko’g inom ug tubig, kay wala na gyuy makaon kay wa nay magpautang, o kung makakita man gani ug kan-on, initon, butangan ug gamayng mantika,dayon  asinan, ayos na. Sa laktud nga pagka-istorya,  niagi sad ko kung unsa diay kapait ang ASPO(Anak sa Pobreng Ot.. ahhh ayaw na lang hehehehe). Bitaw bai, sa early 90’s kakita na ko nimo sa Go for Gold. Usahay gani, kung naa kay away sa una, mas pilion pa namong motan-aw sa imong away kay sa basketball. Di ko kalimot ato kay ang Go for Gold kada human man sa PBA sa channel 4. Ug kadtong pagkadaug nimo ni Barrera, wa nako kapugngi ang pagtulo sa akong luha kay naa na say Pinoy nga nihatag ug dungog sa atong nasud. Kabalo ko atong mga panahuna, bisan sikat ka na, pero medyo unknown pa guihapon sa US boxing circuit.
Balikan nato ang imong plano sa pulitika bai. Sa akong pangagpas, daghan kaayong mga soud nimo sa kinabuhi nga supak ani nimo nga plano pero nagpakabuta-bungol lang kay nahadlok/naikog lagi kay basin mahiubos niya ka ug syempre ang resulta maapektuhan di lang sila kung dili ang ilang pamilya. Mau nang gihimo ko ni para makabalo ka kung unsa ang sentimento, di lang sa mga suod nimo kung dili kadaghanan sa mga Pilipino. Palihug lang, ayaw intawon huna-hunaa nga ako binayran na sad sa imong kaparang sa umaabot nga eleksyon, kay sa pagkatinoud lang wa ko kaila ana imong kaparang ug wa koy labot kung kinsa man gani na siya kay di ko taga inyoha.
Siguro nasayod ka nga kitang mga tawo nagkalain-lain ang role sa kinabuhi. Dunay mga tawong angayan gyud sa pagkamananagat, pero dili pweding himoung mag-uuma. Duna say angayan mahimong doctor, pero pagkakataw-anan kung himoung abugado. Ehemplo nako ha si Juan Flavier ug si Joker Arroyo(kay estorya man tag pulitika). Si Juan Flavier usa sad sa akong mga idolo nga tawo. Nga angay gyud ikapanghambog ug himoung sundanan sa iyang pagka-DOH secretary ug pagka senador, pero dili ko mobutar niya kung modagan man gani siya pagka presidente, kay sa iyang pagka-siya, dili gyud angayan. Si Joker Arroyo sad, ambot unsay iyang nakaon nganong niapil sa administrasyon. Tan-awa ra gud, pagka suhi paminawon nga siya modayeg sa administrasyon. Angayan lang gyud siya mahimong critiko hangtud sa hangtud. Dili na nagpasabot nga siya dautan ug way pamensar, kung dili ang iyang personalidad gikinahanglan sa bisan kinsang gobyerno, kay haron moasenso ang gobyerno, usa sa gikinahanglan mau ang mga kritiko.
Bitaw bai, murag taas-taas na man ni, pero nanghinaut ko bai nga imong hunahunaon pag-ayo ang imong lakang sa pagka-pulitiko. Ni-ingon ka sa usa nimo ka mga interviews nga kinasing-kasing ang imong gustong pagtabang sa katawhan. Pero bai, hunahunaa pag-ayo, kay sa pagkatinoud lang, kung pagtabang man gyud gani sa katawhan ang hisgutan, mas makatabang pa si Manny Pacquiao nga boksingero kay sa ni Manny Pacquiao nga pulitiko. So palihug lang bai, hunahunaa kung kana man gyud ang imong prayoridad, kay kung si Mahatma Gandhi pa: “[b][i]Action expresses priorities[/b][/i]”.
Masabot man sad bai mga matag usa kanato, human matagamtaman ang pagkamalampuson sa kwarta, di man gyud kalikayan nga sunod natong ambisyon mau ang pulitika. Di man na siguro sad dautan. Ok ra man siguro mosulod ka ug pulitika bai, pero modiretso ka pagka-congressman? Kana mauy dili OK. Kay kana ang legislative branch sa atong gobyerno, nagpasabot, nga kining mga tawhana ang mohimo ug balaudnon. Wala nako gi-underestimate ang imong pangutok bai, pero kana nga posisyon angay nga tun-an, walay short-cut. OK lang bai kung mayor, o gobernador, nga gawas nga momandar ka lang, kung naa man gani kay laing atimanon, naay vice or councilors/board members nga mopuli. Ang congressman naa bay vice congressman?
Segi bai, salamat sa paggahin ug oras sa pagbasa aning akong guihimo ug hinaut unta mahunahuna nimo pag-ayo ang imong mga lakang sa pulitika.
O diay tuod, basin makaingon ka nga regionalistic ko nga tawo kay gibisaya nako ni, wala gi-tagalog. Gituyo nako ni bai para imong masabtan nga dili lang mga taga Luzon ang supak sa imong pagdagan pagka congressman, kung dili ang mga taga Visayas ug Mindanao.

Ayo-ayo,

June
batanglabuyo@y ahoo.com